Menu
Το καλάθι σου

faqs

Συχνές Ερωτήσεις

Κάποιοι πιστεύουν ότι όλα τα μέλια είναι βιολογικά. Αυτό είναι λάθος. Για να παραχθεί ένα βιολογικό μέλι και να μπορέσει να πιστοποιηθεί από κάποιον φορέα πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων, τηρούνται τα εξής: Τα μελισσοσμήνη κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας μεταφέρονται σε περιοχές απομακρυσμένες από πόλεις και χωριά, σε απόσταση τουλάχιστον 3 χλμ. από καλλιέργειες, σε περιοχές κυρίως αποτελούμενες από αυτοφυή βλάστηση και δασικά δέντρα. Αποφεύγεται έτσι η επιμόλυνση των προϊόντων της κυψέλης με εντομοκτόνα και φυτοφάρμακα. Οι περισσότερες μέλισσες πεθαίνουν όταν έρχονται σε επαφή με δηλητήρια, κάποιες όμως που έλαβαν υποθανατηφόρα δόση καταφέρνουν να επιστρέψουν στην κυψέλη και όταν επιστρέφουν μαζικά, αφήνονται απ’ τις μέλισσες φρουρούς να εισέλθουν στο εσωτερικό της με αποτέλεσμα τη μόλυνση του μελιού και της γύρης με καταστροφικές συνέπειες για τις ίδιες τις μέλισσες αλλά και των προϊόντων τους. Απαγορεύονται οι τροφοδοσίες με ζάχαρη, όπως σιρόπι ζάχαρης, πίτα ζάχαρης κλπ. Επιτρέπεται μόνο η τροφοδοσία με βιολογικό μέλι. Οι τροφές με βιολογική ζάχαρη επιτρέπονται μόνο όταν οι μέλισσες κινδυνεύουν από λιμοκτονία. Οι μέλισσες αφήνονται όσο το δυνατόν με φυσικότερο τρόπο να συλλέγουν τις τροφές τους, δεν γίνονται ληστρικοί τρύγοι και μεταφέρονται σε διαδοχικές ανθοφορίες ώστε να αποκτήσουν αποθέματα τροφών τόσο για τις ίδιες όσο και για τον μελισσοκόμο. Γίνονται όσο το δυνατόν προληπτικές θεραπείες με βιολογικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση των ασθενειών τους. Τέτοια σκευάσματα είναι τα οργανικά οξέα και τα αιθέρια έλαια. Πολλά από αυτά συναντώνται στα τρόφιμα και στο μέλι σε μικρότερες συγκεντρώσεις και είναι ικανά να περιορίσουν τα παράσιτα ,τους μύκητες και τα βακτήρια των εντόμων και της κυψέλης. Στην αποθήκη γίνεται απολύμανση του μελισσοκομικού εξοπλισμού με φλόγιστρο. Οι κηρήθρες αποθηκεύονται και απολυμαίνονται με τη χρήση οργανικών οξέων όπως είναι το οξικό και το μυρμηγκικό οξύ για την καταπολέμηση του κηρόσκορου αλλά και την απολύμανσή τους γενικότερα. Απαγορεύεται η χρήση χημικών φαρμάκων και ιδιαίτερα αντιβιοτικών. Η ανίχνευσή τους στο μέλι και στα υπόλοιπα προϊόντα ισοδυναμεί με αυστηρές ποινές και αποκλεισμό του μελισσοκόμου απ’ τον φορέα πιστοποίησης. Οι καινούργιες κηρήθρες που κατασκευάζει ο μελισσοκόμος γίνονται μόνο με τη χρησιμοποίηση βιολογικού κεριού, συνήθως προερχόμενο απ την ανακύκλωση των παλιών κηρηθρών και απολεπισμάτων. Το κερί είναι σαν σφουγγάρι και έχει την ιδιότητα να συγκρατεί υπολείμματα από φάρμακα και αντιβιοτικά για πολλά χρόνια δεσμευμένα στην δομή του και να τα μεταβιβάζει στο μέλι. Απαγορεύεται η χρήση κηρηθρών εμπορίου προερχόμενο από κερί πιθανόν επιμολυσμένο με φάρμακα για την θεραπεία των ασθενειών των μελισσών. Δίνεται ένα χρονικό διάστημα ενός έτους, για την αντικατάσταση όλων των παλιών κηρηθρών του μελισσοκομείου με βιολογικές. Απαγορεύεται η χρήση πλαστικού μελισσοκομικού εξοπλισμού. Επιτρέπονται φυσικά υλικά όπως το ξύλο και μεταλλικά ανοξείδωτα σκεύη και εργαλεία. Αυτές είναι οι κυριότερες διαφορές του βιολογικού μελιού, κάτι που αναγνωρίζεται από όλο και περισσότερους καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η συμμετοχή μιας ποικιλίας μελιού σε έναν Διεθνή Διαγωνισμό Γευσιγνωσίας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια τοποθέτησης του προϊόντος τόσο στην ελληνική αγορά, όσο και στις αγορές του εξωτερικού, αφού η πιθανή βράβευσή του θα το ξεχωρίσει έναντι των ανταγωνιστικών προϊόντων και θα αναδείξει τα ιδιαίτερα & μοναδικά χαρακτηριστικά του, αναφορικά με την ποιότητα, με την γεύση αλλά και με τον σχεδιασμό-εμφάνιση της συσκευασίας του. Ένας διεθνής διαγωνισμός γευσιγνωσίας έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πλέον επίσημο τρόπο αυτό που βιώνουν οι καταναλωτές καθημερινά και να αναδείξει το προϊόν στο ευρύτερο καταναλωτικό κοινό.

Το μέλι ως προϊόν δεν χαλάει ποτέ λόγω του χαμηλού PH, της χαμηλής υγρασίας και της υψηλής συγκέντρωσης φυσικών σακχάρων. Παρόλα αυτά υπάρχει μια προτεινόμενη ημερομηνία ανάλωσης μέχρι την οποία το μέλι διατηρεί αναλλοίωτα όλα τα θρεπτικά του χαρακτηριστικά. Το μέλι παράγεται ολόκληρο το χρόνο εκτός απ’ τον χειμώνα και ανάλογα με την εποχή. Ξεκινώντας απ’ την Άνοιξη παράγεται το μέλι από ανοιξιάτικες κουμαριές, ανοιξιάτικα ρείκια και αγριολούλουδα. Το μέλι αυτό δεν τρυγιέται χωριστά παρά αφήνεται στο μελίσσι για τις ανάγκες ανάπτυξής του. Κάποια ποσότητα απ’ αυτά παραμένει σε κάθε μελίσσι και εν συνεχεία συλλέγεται μαζί με το μέλι απ’ τα έλατα στο τέλος της Άνοιξης. Εν συνεχεία τα μελίσσια μεταφέρονται σε ορεινούς θυμαρότοπους σε υψόμετρο 800μ. αλλά και δάση με υψόμετρο άνω των 1000μ. όπου και παράγεται, προς τα τέλη Ιουλίου,μέλι από έλατα και θυμάρι αλλά και μέλι από καστανιές βελανιδιές και έλατα ανάλογα με την περιοχή. Εν συνεχεία τα μελίσσια μεταφέρονται σε πευκοδάση στις αρχές φθινοπώρου οπότε και συλλέγεται μέλι από πεύκα και φθινοπωρινά ρείκια. Τέλος προς τα τέλη του φθινοπώρου οπότε και τα μελίσσια έχουν μεταφερθεί σε δάσος κουμαριάς, παράγεται μέλι από πεύκα, κουμαριές και ρείκια, το τελευταίο μέλι της χρονιάς πριν τα Χριστούγεννα.

Η κεραλοιφή ή κηραλοιφή είναι μια αλοιφή η οποία δημιουργείται αναμιγνύοντας  το μελισσοκέρι και την πρόπολη με διάφορα λάδια όπως ελαιόλαδο, βαλσαμόλαδο, jojoba κλπ, αιθέρια έλαια και βιταμίνη Ε, ανάλογα με τις ιδιότητες που θέλουμε να έχει το τελικό προϊόν. Κάποιες απ αυτές ενδείκνυνται για πρώτου βαθμού εγκαύματα, έκζεμα, σκασίματα χεριών, ανοίγματα του δέρματος λόγω κατάκλισης, ρυτίδες κλπ.Συμβάλλουν στην ενυδάτωση της επιδερμίδας και προσφέρουν εξαιρετική απαλότητα με τον πλέον φυσικό τρόπο.

Η ταχύτητα με την οποία εμφανίζεται το φαινόμενο της κρυστάλλωσης, εξαρτάται από τη φυτική προέλευση του μελιού. Το μέλι από θυμάρι κρυσταλλώνει, το νωρίτερο, μετά από ένα χρόνο. Τα μέλια από τα κωνοφόρα δένδρα κρυσταλλώνουν σπάνια, με κάποιες ποικιλίες να μην κρυσταλλώνουν καθόλου (όπως το έλατο). Τα μέλια από άνθη, ανάλογα τα άνθη από τα οποία προέρχονται, κρυσταλλώνουν ιδιαίτερα γρήγορα (κάποιες ποικιλίες μέσα σε δέκα ημέρες).

Η κρυστάλλωση του μελιού δεν είναι αλλοίωση, αλλά φυσιολογική εξέλιξη για πολλές ποικιλίες μελιού. Η κρυστάλλωση αφορά καθαρά την σύσταση των φυσικών σακχάρων στο μέλι και δεν έχει καμιά σχέση με την ποιότητα, την αγνότητα ή την γνησιότητα της κάθε ποικιλίας. Ένα κρυσταλλωμένο μέλι επανέρχεται στη ρευστή του κατάσταση  με έμμεση ήπια θέρμανση (σε μπενμαρί).


Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με μέλι (Νέκταρ των Θεών). Από τον Όμηρο μέχρι τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον πατέρα της φαρμακευτικής, και από τον Πυθαγόρα μέχρι τον Αριστοτέλη το μέλι αναφέρεται ως υψηλής αξίας τροφή με ιδιότητες που βοηθούν στην καλή υγεία του οργανισμού. Μάλιστα, το μέλι χρησιμοποιούνταν και ως θεραπευτική ουσία, καθώς έχει αντισηπτικές ιδιότητες. Η μεγάλη περιεκτικότητα του μελιού σε σάκχαρο έχει σαν αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να αναπτυχθούν μέσα σε αυτό διάφοροι μικροοργανισμοί. Γνωρίζουμε πως το κύριο χαρακτηριστικό του μελιού είναι η μεγάλη περιεκτικότητα σε φρουκτόζη. Η φρουκτόζη μεταβολίζεται και περνά στα κύτταρα με μια διαδικασία που δεν είναι απαραίτητη η ινσουλίνη. Εύλογα οδηγείται κάποιος στο συμπέρασμα πως αποτελεί ιδανική γλυκαντική ουσία για τους διαβητικούς. Όμως για την τελική μας σύσταση θα πρέπει να συνεκτιμήσουμε και την περιεκτικότητά της σε γλυκόζη. Επομένως, η αυξημένη συγκέντρωση του μελιού σε γλυκόζη το καθιστά ελεγχόμενο τρόφιμο για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη. Το μέλι από έλατο έχει επιπροσθέτως χαμηλότερη συγκέντρωση γλυκόζης απ’ τα υπόλοιπα και κατ’ αυτόν τον τρόπο συστήνεται περισσότερο για κατανάλωση με μέτρο απ’ τους διαβητικούς. Ωστόσο, ένα από τα σημαντικά οφέλη του μελιού είναι οι βιταμίνες, τα ένζυμα και τα αντιοξειδωτικά του, δηλαδή τα θρεπτικά συστατικά που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορεί να επιβραδύνουν την κυτταρική βλάβη που προκαλείται από τα ασταθή μόρια ή άτομα που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες. Το μέλι έχει μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση από τη ραφιναρισμένη λευκή ζάχαρη, η οποία έχει σχεδόν μηδενική δράση. Δεν υπάρχει ειδήμονας της διατροφής που να μην συνιστά το μέλι ως γλυκαντική ουσία.  Το μέλι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με τη φύση και έχει να προσφέρει στον οργανισμό κάτι περισσότερο από θερμίδες, πράγμα που δεν ισχύει για την ζάχαρη. Το μέλι σαφώς υπερτερεί διατροφικά της ζάχαρης, ακόμα και της καστανής ή μαύρης ζάχαρης που έκαναν την εμφάνιση τους δυναμικά τα τελευταία χρόνια αλλά στην ουσία δεν έχουν ιδιαίτερη διαφορά στα συστατικά τους.


Η σφήκα είναι σαρκοφάγο έντομο και κυρίως πτωματοφάγο. Επιτελεί  πολύ σημαντικό έργο κατά την αποσύνθεση όλων των νεκρών ζώων που παρατηρούμε στη φύση. Οι σφήκες φτιάχνουν τις φωλιές τους παντού και είναι επιθετικές όταν κάποιος τις πλησιάζει. Ευθύνονται για τις περισσότερες επιθέσεις, μοιράζονται όμως την φήμη με τις μέλισσες. Το κεντρί τους είναι λείο και μπορούν να το χρησιμοποιήσουν αρκετές φορές στον ίδιο στόχο. Τις περισσότερες φορές επίσης δεν τσιμπάνε αλλά δαγκώνουν, ελέγξτε το τσίμπημα και εάν παρατηρήσετε δύο τρύπες τότε μάλλον σας έχει δαγκώσει και δεν σας κέντρισε.

Η μέλισσα αντιθέτως τρέφεται με νέκταρ και γύρη. Στην προσπάθειά της να βρει και να μεταφέρει τροφή για εκείνη άλλα και για την κυψέλη επιτελεί ένα από τα ποιο σημαντικά έργα στην φύση. Επικονιάζει, γονιμοποιεί το σύνολο σχεδόν των φυτών. Στην φύση υπάρχουν φυτά τα οποία εποικονιάζονται από τον αέρα (ευθύνονται για τις περισσότερες αλλεργίες, π.χ ελιά) και φυτά τα οποία χρειάζονται κάποιο έντομο για να κάνει την δουλειά της γονιμοποίησης . Ένα από αυτά τα έντομα είναι η μέλισσα και μάλιστα με το μεγαλύτερο μερίδιο εργασίας.



Στην φωτογραφία βλέπουμε 2 μέλισσες και μια σφήκα ανάμεσα τους να πίνουν νερό σε ποτίστρα. Η μέλισσα έχει χνουδωτό σώμα και ήπιο χρωματισμό. Η σφήκα έχει ελάχιστο τρίχωμα και έντονο χρωματισμό. Η μέλισσα δημιουργεί μεγάλες σε πληθυσμό κοινωνίες. Οι σφήκες δημιουργούν μικρές σε πληθυσμό κοινωνίες. Η φωλιά των μελισσών έχει μια μικρή είσοδο ενώ η υπόλοιπη είναι προστατευμένη μέσα σε κάποια κοιλότητα (π.χ δένδρο ή κυψέλη). Η φωλιά των σφηκών είναι εκτεθειμένη στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Τα κελιά της κυψέλης της είναι εξαγωνικά φτιαγμένα από κερί, ενώ  τα κελιά της φωλιάς της σφήκας είναι εξαγωνικά και έχουν την όψη χαρτιού. Η μέλισσα πεθαίνει όταν τσιμπήσει ενώ η σφήκα επιβιώνει μετά από ένα τσίμπημα και μπορεί να το επαναλάβει αρκετές φορές. Η μέλισσα δεν αποτελεί εχθρό άλλου εντόμου ενώ η σφήκα είναι εχθρός της μέλισσας και άλλων εντόμων. Η μέλισσα είναι λιγότερο επιθετική – ενοχλητική , λιγότερα κρούσματα τσιμπήματος σε άνθρωπο ενώ η σφήκα είναι ενοχλητική , μεγαλύτερη επαφή με τον άνθρωπο και επομένως καταφέρνει περισσότερα τσιμπήματα

Η ΜΕΛΙΣΣΑ είναι  σκούρα μαύρη καφέ κίτρινη ενώ η ΣΦΗΚΑ είναι έντονη ΚΙΤΡΙΝΗ ή ΚΟΚΚΙΝΗ με μαύρο.





Το μέλι βανίλια είναι ένα μέλι που συλλέγεται απ’ τα ελατοδάση της Πελοποννήσου όπου και λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών του κλίματος αποκτά μια ιδιαίτερη μορφή , χρώμα, υφή και γεύση που το κάνει να ξεχωρίζει απ’ το μέλι που παράγεται από έλατα στην υπόλοιπη Ελλάδα και  στον υπόλοιπο κόσμο. Αν και μόνο στο Μαίναλο, στην περιοχή της Βυτίνας το μέλι αυτό παράγεται ως ΠΟΠ προϊόν και μπορεί να καλείται ως μέλι έλατο βανίλια Μαινάλου ΠΟΠ,  σχεδόν όλα τα ελατοδάση της Πελοποννήσου δίνουν αυτό το βανιλώδες μέλι. Παχύρευστο μέλι με υψηλό ιξώδες, πολλές φορές καταστρέφει τις κηρήθρες στην προσπάθεια φυγοκέντρησής των κηρηθρών. Στη φωτογραφία βλέπουμε κομμάτι κηρήθρας το οποίο έχει αποσπαστεί από την υπόλοιπη κατά την διαδικασία της φυγοκέντρισης. Μόνο ένα ποσοστό μπορεί να εξαχθεί απ’ αυτές χωρίς να καταστραφούν. Κάποιοι μελισσοκόμοι χρησιμοποιούν πρέσες με αποτέλεσμα την ολική καταστροφή της κηρήθρας. Δύσκολο μέλι στη συλλογή του απ’ τις μέλισσες , πολλές φορές προκαλεί κατάρρευση της αποικίας των μελισσών εάν παραμείνουν μεγάλο διάστημα στα ελατοδάση. (φωτογραφία)

Τα μελισσοσμήνη μεταφέρονται συνεχώς καθ’ όλη την διάρκεια του έτους από περιοχή σε περιοχή αναζητώντας νέες ανθοφορίες και μελιτοεκκρίσεις . Τα μέλια απ’ τις κηρήθρες σταδιακά τρυγιόνται απ’ τον μελισσοκόμο αλλά κάποια ποσότητα αφήνεται στα μελίσσια για τις ανάγκες τους. Έτσι για παράδειγμα όταν τα μελίσσια συλλέγουν μέλι σ’ ένα ελατόδασος, τρυγιόνται και μετέπειτα μεταφέρονται σ’ έναν θυμαρότοπο, τότε αναπόφευκτα με τον επόμενο τρύγο του θυμαρίσιου μελιού συλλέγεται και μέλι απ’ την προηγούμενη νομή του έλατου. Κάποιες άλλες φορές σε ορεινούς θυμαρότοπους σε υψόμετρο 700-800μ. αρχίζουν οι πλαγιές με τα έλατα και τα μελίσσια συλλέγουν ταυτόχρονα κι απ’ τα δύο είδη μελιού. Το μέλι από έλατο και θυμάρι είναι ένας τέλειος συνδυασμός μελιών και οι κριτές του διαγωνισμού Great Taste του Λονδίνου το περιγράφουν με τον δικό τους τρόπο:  «Οι πικάντικες νότες από τα έλατα κυριαρχούν αλλά ανυψώνονται απ’ το θυμάρι σ΄ένα μέλι με ρητινώδη ίχνη και με ξεκάθαρο το άρωμα της κυψέλης».

Η ισχύς των ευεργετικών επιδράσεων του βασιλικού πολτού στον ανθρώπινο οργανισμό εξαρτάται άμεσα από τις παραμέτρους των διαδικασιών συλλογής και αποθήκευσής του.


Πιο συγκεκριμένα:


Αλλοιώνεται από τον χρόνο και για τον λόγο αυτό πρέπει να καταναλώνεται σε χρονικό διάστημα όσο το δυνατόν μικρότερο από την ημερομηνία συλλογής του. Αλλοιώνεται από την θερμότητα και για τον λόγο αυτό πρέπει να διατηρείται στο ψυγείο προκειμένου να επιμηκυνθεί η διάρκεια ζωής των επιμέρους συστατικών του. Αλλοιώνεται από το φως, και για τον λόγο αυτό πρέπει να φυλάσσεται σε σκουρόχρωμο γυάλινο δοχείο. Αλλοιώνεται από τον αέρα, και για τον λόγο αυτό πρέπει να φυλάσσεται αεροστεγώς συσκευασμένος. Αλλοιώνεται από τα μεταλλικά στοιχεία , και για τον λόγο αυτό πρέπει να αποφεύγεται η επαφή του με τέτοιου είδους αντικείμενα. Αναλυτικότερα, για την σωστή συντήρησή του και την διατήρηση του συνόλου των ευεργετικών δράσεων των συστατικών του πρέπει να λαμβάνει κανείς υπόψη του τα εξής:


Συντηρείται στους 5οC (οικιακό ψυγείο) μέχρι και 6 μήνες, και στην κατάψυξη έως και ένα (1) χρόνο.


Σε θερμοκρασία περιβάλλοντος δεν μπορεί να διατηρηθεί για χρονικό διάστημα άνω της μιας (1) ημέρας.


Συντηρείται αναμεμιγμένος με μέλι για πολύ μικρό χρονικό διάστημα της τάξεως του ενός (1) μήνα.


Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω αντιλαμβάνεται κανείς πόσο εξαιρετικά ευαίσθητος είναι ο Βασιλικός Πολτός. Να αποφεύγετε την κατανάλωση Βασιλικού πολτού ο οποίος συχνά εμπεριέχεται σε διάφορα βιομηχανοποιημένα σκευάσματα όπως χάπια, ταμπλέτες, σκόνη ή ακόμη και καλλυντικά σε υγρή μορφή και ο οποίος έχει υποστεί έντονη κακοποίηση σε επίπεδο επεξεργασίας, καθώς δεν είναι δυνατόν να διατηρεί έστω και ένα κλάσμα από τις ευεργετικές ιδιότητες που διαθέτει στην φυσική του μορφή! Να αποφεύγετε την κατανάλωση βασιλικού  πολτού που ανευρίσκεται στα ράφια καταστημάτων  εκτός ψυγείου, σε διάφανες συσκευασίες των 100 γρ.!!!!!!! και σε τιμές 5 φορές κάτω απ' την κανονική τιμή του.


Εξάλλου, ένα και μόνο επιχείρημα αρκεί για να πείσει και τον πιο δύσπιστο καταναλωτή:


Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΟΛΤΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ ΠΟΥ Η ΜΕΛΙΣΣΑ ΔΕΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΕΙ!


Συνεπώς αν θέλουμε ο Βασιλικός Πολτός να έχει τις ιδιότητες που του αποδίδονται θα πρέπει να καταναλώνεται όπως παράγεται στην κυψέλη!


Με άλλα λόγια:

Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΟΛΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ ΦΡΕΣΚΟΣ!!!! (ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΩΝ) Η ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΑ.

Επικονίαση ονομάζεται η διαδικασία μέσω της οποίας πραγματοποιείται η γονιμοποίηση στα φυτά. Η δημιουργία μιας σχέσης εξάρτησης μεταξύ των μελισσών και των φυτών είναι η πεμπτουσία της σοφίας της φύσης όσον αφορά στην αναγέννησή της. Τα έντομα τρέφονται από την γύρη των ανθών και ταυτόχρονα βοηθούν στην γονιμοποίησή τους. Την ίδια στιγμή τα φυτά, "επιτρέπουν" στα έντομα να τραφούν από αυτά, με "αντάλλαγμα" την βοήθεια των εντόμων στην αναπαραγωγική διαδικασία και κατ' επέκταση στην διαιώνιση του είδους.